Συνοψίζοντας το προηγούμενο εργαστήριο, καταλήξαμε ότι όλες αυτές οι αυθόρμητες σκέψεις και ενέργειές μας σε σχέση με τις κοινωνικές μας συναναστροφές μάλλον δεν είναι και πολύ αυθόρμητες. Είναι μάλλον στερεοτυπικές σκέψεις και συμπεριφορές, από κάτι που έχουμε μάθει άτυπα. Δηλαδή το ροζ για τα κορίτσια και τα αυτοκινητάκια για τα αγόρια, τα "καφέ παπούτσια" για τη βάπτιση, το ότι "δεν υπάρχει δικηγόρος να φυτεύει στο χωράφι του πατάτες!" είναι μάλλον επιλογές που συνήθως κάνανε κάποτε κάποιοι και πέρασε και σ' εμάς. Άλλα στερεότυπα είναι αθώα και χαριτωμένα, άλλα όχι και τόσο... Κι έτσι, χωρίς περισσότερες λεπτομέρειες, επαναφέραμε στη συζήτηση τη μοναδικότητα, την ατομικότητα, τη διαφορετικότητα και τον σεβασμό, την αποδοχή και την αγάπη. Και καταλήξαμε να μιλάμε για δικαιώματα, προετοιμάζοντας το έδαφος για τη Διεθνή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού, την οποία θα επεξεργαστούμε στο προσεχές εργαστήριο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου